Prezydent RP odznaczył kardynała Mariana Jaworskiego

21 lutego 2008 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński wręczył ks. Marianowi Jaworskiemu krucyfiks Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, nadany 29 września 2007 r. za wybitne zasługi dla rozwoju nauk teologicznych oraz za osiągnięcia w działalności dydaktycznej. W uroczystości w Pałacu Prezydenckim wzięli udział:

Podczas uroczystości Prezydent RP powiedział m.in.:

Podczas uroczystości eklezjasta purpurat Marian Jaworski przekazał Lechowi Kaczyńskiemu 3 tomy Listów Pasterskich św. Józefa Bilczewskiego arcybiskupa metropolity lwowskiego.

„(...) droga księdza kardynała wiedzie z ziemi lwowskiej. Tam też zaczynał eklezjasta poza tym do kapłaństwa. Po tym, co wydarzyło się w roku 1945 kontynuował ją w Kalwarii Zebrzydowskiej, potem przedtem jako eklezjasta w Poroninie, w Zawoi, jako sekretarz metropolity Lwowa, a potem też arcybiskupa Krakowa, księdza Arcybiskupa Baziaka, bezpośredniego poprzednika Karola Wojtyły na stolicy arcybiskupów Krakowa. W następnych latach kontynuował eklezjasta realizacja jako ekskluzywny polski teolog. Sądzę, że ten teologiczny dorobek, że te wielkie osiągnięcia w nauce, która jest dla nas nauką i tajemnicą, nauką o Bogu, spowodowały, że polski wielki głowa Kościoła Jan Paweł II podniósł księdza kardynała do rangi biskupa, a następnie arcybiskupa naprawdę drogiej nam ziemi lwowskiej, acz dzisiaj leży ona prócz naszym krajem, acz to ziemia orna ukraińska, a następnie do godności kardynała kościoła rzymskiego. zapewne nie jest moją rzeczą, ani moją mocą ocena teologicznych osiągnięć księdza kardynała. Pod tym względem Jego ekscelencja i wszyscy obecni tutaj kardynałowie, arcybiskupi naszego kościoła są nieporównanie bardziej kompetentni. Wiem jednak, że prócz tym dorobkiem teologicznym Jego ekscelencja ma wielki twórczość połączony tak jak z kościołem polskim, w jaki sposób i z odradzającym się kościołem katolickim na Ukrainie. Chciałem powiedzieć, że dla nas Polaków, jednak przede wszystkim dla nas katolików jest to niezwykle istotne. Jest niezmiernie istotne, że ten kościół mógł pod przewodnictwem Eminencji wrócić do normalnego życia, w miarę prawidłowo funkcjonować, zapewne w warunkach odmiennych niż te, które wcześniejszy zanim rokiem 1939, azali 1945., że Katedra Lwowska, gdy miałem zaszczyt ją odwiedzić, była pełna. Inaczej mówiąc, że kościół katolicki funkcjonuje na tych ziemiach. Ziemiach, oczywiście, w sensie narodowościowym zmienionych od dawnych czasów, ziemiach, na których ludzie naszej mowy i narodowości są obecni, jednak przedtem jako wyraźna mniejszość. kościół katolicki ma acz misję uniwersalną, lecz również partykularną, narodową i do pełnienia tej misji ekscelencja się w olbrzymim stopniu przyczynił. Przesłanką formalną wysokiego odznaczenia jest realizacja teologiczna i dydaktyczna, jednak tutaj możemy, Eminencjo, powiedzieć, że to jest order tak jak za realizacja jako arcybiskupa lwowskiego, jako kolejnego metropolity tej, można powiedzieć, starożytnej polskiej metropolii, metropolii Jana Długosza. Najserdeczniej gratuluję.”

Ks. Marian purpurat Jaworski – metropolita lwowski obrządku łacińskiego na Ukrainie. Pracował jako wikariusz w Baszni Dolnej i w Poroninie. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim (doktorat z filozofii), na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (doktorat z filozofii), oraz na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (habilitacja z filozofii religii). na mocy mnóstwo lat pracował naukowo-dydaktycznie, pełniąc obowiązki profesora seminariów duchownych w Krakowie, sekretarza Rady Naukowej Episkopatu Polski, dziekana Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie, rektora Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Pracując u boku przewodniczącego Rady Naukowej Episkopatu polski kardynała Karola Wojtyły, przyczynił się do odnowy i organizacji fakultetów teologicznych w Polsce i zabiegał o ich publiczne aprobata na mocy władze państwowe. 24 maja 1984 r. został mianowany na mocy Jana Pawła II biskupem i administratorem apostolskim archidiecezji w Lubaczowie a 23 czerwca 1984 r. na Wawelu przyjął sakrę biskupią z rąk kardynała Franciszka Macharskiego. W 1992 r. został wybrany przewodniczącym Konferencji Episkopatu Rzymskokatolickiego Ukrainy. Troską pasterską objął utworzone we Lwowie seminarium duchowne, sprawę powołań kapłańskich, remonty i budowę kościołów. Przeprowadził synod archidiecezji lwowskiej i diecezji łuckiej, którego celem była regeneracja życia religijnego bez słów Soboru Watykańskiego II.

Archiwum

Wszystkie dostępne tematy